Taaşşuk-ı Talat ve Fitnat

Hakkında

Taaşşuk-ı Talât ve Fitnat, Şemseddin Sami'nin 1872'de yayımladığı ve Türk edebiyatında ilk Türkçe roman denemelerinden biri sayılan eseridir. Sami, Arnavut asıllı bir Osmanlı aydınıdır; sözlük çalışmaları, Kâmûs-ı Fransevî ve Kâmûs-ı Türkî gibi eserleri ve Türkçeye verdiği önemle tanınır. Bu romanda Talât ile Fitnat adlı iki gencin sevgisini anlatır. Aşkın önünde duran aile baskısı, görücü usulüyle evlilik geleneği ve kadınların toplumdaki yeri gibi konular, dönemin Tanzimat sonrası tartışmalarıyla birlikte ele alınır. Anlatımda yazarın eğitici ve düşündürücü bir tavrı öne çıkar; gençlerin kendi kararlarını verebilmesi, evlilikte rıza ve sevginin yeri romanın temel meseleleridir. Eser, Namık Kemal'in İntibah'ı ve Ahmet Mithat Efendi'nin romanlarıyla aynı döneme düşer; Türk romanının ilk adımlarını, dilin ve anlatım biçiminin nasıl şekillendiğini görmek isteyenler için önemli bir kaynaktır. Sade bir Türkçeye yönelen yazarın dil anlayışı da metinde izlenebilir.