Beyaz Geceler

Hakkında

Petersburg'da yaz geceleri kararmaz; şehir loş bir aydınlıkta uykuya dalmayı unutur. Dostoyevski'nin bu kısa romanı, işte o gecelerde geçer. Anlatıcı, kendini hayallerle avutan yalnız bir genç adamdır. Şehirde kimseyle gerçek bir bağ kuramamış, günlerini sokaklarda dolaşarak ve başkalarının hayatlarını uzaktan izleyerek geçirir. Bir gece köprü başında, kendi dertleriyle baş başa duran genç bir kadınla karşılaşır. Dört gece boyunca süren konuşmalar, iki yalnız insanı birbirine yaklaştırır; ama yakınlaşma yalnızca bir umut değil, bir sınav da olur. Dostoyevski'nin sonraki büyük romanlarındaki ağır ahlaki çatışmalar burada yok; yerine daha yumuşak, hüzünlü ve lirik bir anlatım var. Kitap, hayal ile gerçek arasındaki mesafeyi, yalnızlığın insanı nasıl içine kapattığını ve beklentinin ne kadar kırılgan olabileceğini sade bir dille anlatır. Az sayfada, yazarın daha az bilinen ama çok sevilen yüzünü gösterir. Ayrıca Dostoyevski'ye uzun romanlarla başlamak istemeyenler için kolay bir giriş kapısıdır.