Suç ve Ceza

Hakkında

On dokuzuncu yüzyıl Saint Petersburg'unda, yoksulluğun içinde yaşayan eski bir hukuk öğrencisi Raskolnikov, kafasında büyüttüğü bir kuramın peşine takılır. Ona göre olağanüstü insanlar, daha büyük bir iyilik uğruna ahlak sınırlarını aşma hakkına sahiptir. Bu düşünceyi sınamak için işlediği cinayet, romanın başında olup biten şeydir; asıl hikâye ondan sonra, onun zihninde ve çevresindeki insanlarla ilişkilerinde yaşanır. Korku, kuşku, gurur ve vicdan azabı arasında gidip gelen genç adamın yolu, soruşturmayı yürüten kurnaz bir hâkimle ve hayat şartları kendisinden de ağır olan insanlarla kesişir. Dostoyevski, bir suçun hukuki sonuçlarından çok, insanın kendi içindeki yargılanmasını anlatır. Yoksulluk, adalet, inanç, özgürlük ve sorumluluk gibi sorular sayfalar boyunca yeni yüzlerle karşımıza çıkar. Bu roman, edebiyatın psikolojik derinliği nasıl kurabildiğini gösteren başyapıtlardan biri olarak okunmayı sürdürür ve her okuyuşta insanın kendine bakışını biraz daha zorlar.