Gülyabani

Hakkında

Hüseyin Rahmi Gürpınar, Türk romanında mizahın ve gözlemin en güçlü kalemlerinden biri. Gülyabani'de bu kalem, batıl inançların ve korkunun insanı nasıl ele geçirdiğini kendine özgü bir alayla işliyor. Romanın merkezinde, kendini Gülyabani sanan ya da öyle gösteren bir adamın çevresinde kopan karışıklık var; ürkütücü görünen şey, anlatıcının elinde çoğu zaman komik ve acıklı bir toplumsal tabloya dönüşüyor. Gürpınar, Osmanlı'nın son döneminden kalma mahalle yaşamını, hurafeleri ve cehaleti hem güldürerek hem de eleştirerek anlatır. Dili ayrıntıcı, gözlemi keskin; karakterleri abartılı gibi dursa da tanıdık. Eski İstanbul'un gündelik hayatına, insanların neye inanıp neden korktuğuna bakmak isteyenler için hem eğlenceli hem düşündürücü bir okuma. Kitabın bugün de okunmasının nedeni, korkunun ve cehaletin insanlar üzerindeki gücünü gülümseten bir ustalıkla göstermesi.