Bir İdam Mahkumunun Son Günü

Hakkında

Victor Hugo bu kısa romanı 1829'da yayımladı. Kitap, ölüm cezasına çarpılmış bir adamın mahkûmiyetinden infaz gününe uzanan haftalarını onun kendi sesinden aktarır. Anlatıcının adı, geçmişi ve işlediği suç neredeyse hiç öne çıkmaz; dikkat, hücrenin dört duvarı arasında geçen saatlere, bekleyişe ve zihnin bu bekleyiş altında nasıl çözüldüğüne verilir. Yaşadığı korku, geride bıraktığı küçük kızı düşünürken duyduğu acı, dışarıdan gelen sesler ve cezaevindeki başka mahkûmlarla karşılaşmalar, bir insanın son günlerine yakından tanıklık ettirir. Hugo, ölüm cezasına karşı çıkışını bir görüş yazısı gibi değil, bir insanın iç dünyasını açarak yapar ve okuru hükmü veren tarafın yerine değil, hükmü bekleyenin yanına koyar. Kitap, yazarın daha sonra Sefiller gibi büyük romanlarında da işleyeceği adalet, yoksulluk ve toplumun bireye yaklaşımı gibi konuların erken bir habercisi sayılır. Tek oturuşta okunabilecek kadar kısadır, ama ölüm cezası üzerine düşünmeye iten etkisi uzun süre kalır.